Igli Tare opowiedział o rozczarowaniu po tym, jak Milan nie zakwalifikował się do Ligi Mistrzów, przyczynach końcowego kryzysu i kulisach pracy w klubie. Były dyrektor sportowy mówił także o transferach, relacjach z Jerrym Cardinalem oraz współpracy z Massimiliano Allegrim i Zlatanem Ibrahimoviciem.
„Milan nie może myśleć tylko o awansie do Ligi Mistrzów”
Tare przyznał, że niepowodzenie z poprzedniego sezonu nadal jest dla niego bolesne. Podkreślił, że Milan powinien mierzyć wyżej niż samo miejsce premiowane grą w Lidze Mistrzów.
„Ból związany z tym, że nie zakwalifikowaliśmy się do Ligi Mistrzów, wciąż jest ogromny. Od pierwszego dnia w Milanie wszystko poddawałem ponownej ocenie. Jeśli przychodzisz tutaj tylko po to, żeby awansować do Ligi Mistrzów, nie rozumiesz skali tego klubu. Milan ma wyjątkową historię: to najbardziej utytułowany zespół we Włoszech i drugi na świecie po Realu Madryt” – powiedział były dyrektor sportowy.
Tare żałował, że klubowe władze nie dały projektowi więcej czasu. Zaznaczył, że budowa drużyny zdolnej do regularnego wygrywania wymaga kilku okien transferowych. Po porażce w finale Pucharu Włoch zespół musiał zacząć pracę w trudnej atmosferze, a latem sprowadzono dziesięciu nowych piłkarzy i przeprowadzono kosztowne sprzedaże. Zdaniem Tare nowi zawodnicy potrzebowali czasu, by poznać filozofię klubu i stworzyć głodny sukcesów zespół.
Przyczyny kryzysu pod koniec sezonu
Były dyrektor wspominał, że do marca i początku kwietnia Milan utrzymywał się na pierwszym lub drugim miejscu, mimo problemów z formą. W ostatnich dziesięciu kolejkach zespół przeżył jednak załamanie psychiczne. Tare nie chciał wskazać czynników zewnętrznych, które miały na to wpłynąć, ale przyznał, że odpowiedzialność spoczywała również na nim i Allegrim.
„Powinniśmy uważniej obserwować pewne procesy i być bliżej drużyny, żeby zapewnić końcowy wynik” – ocenił Tare. Szczególnie trudna była dla niego porażka 1:2 z Cagliari w ostatniej kolejce. „To być może najcięższy mecz w moim życiu. Nigdy nie zapomnę bólu i poczucia winy wobec kibiców, którzy byli wtedy na stadionie” – przyznał.
Relacje z Jerrym Cardinalem i brak bezpośredniego kontaktu
Tare opowiedział również o rozmowie z właścicielem Milanu podczas negocjacji w sprawie Ardona Jashariego. Cardinale miał zadzwonić do niego, gdy były dyrektor przebywał na lotnisku w Rzymie, i zapewnić, że klub może zwiększyć ofertę.
„Powiedział: «Jeśli trzeba wydać trochę więcej, daj mi znać, jestem do dyspozycji». Później sprawy nie potoczyły się już w ten sam sposób. Podczas mojego pobytu nie miałem możliwości bezpośredniego kontaktu z nim, częściowo także dlatego, że nie chciałem omijać osób stojących nade mną” – wyjaśnił Tare.
Jego zdaniem otwarta rozmowa mogłaby pomóc klubowi szybciej rozwiązywać problemy. Dodał, że Cardinale dopiero zdobywa doświadczenie w futbolu, choć wcześniej działał w innych amerykańskich dyscyplinach. Tare jest przekonany, że dobro Milanu jest dla właściciela najważniejsze.
Liderzy w szatni i rozczarowanie postawą Pulisicia
Tare uważał, że w zespole brakowało wystarczającej liczby liderów. Dlatego Milan chciał pozyskać Granita Xhakę, ówczesnego kapitana Bayeru Leverkusen, który miał wnieść do drużyny charakter i pomóc w prowadzeniu innych zawodników. Ważną rolę w szatni mieli także Luka Modrić, Mike Maignan, Matteo Gabbia i Adrien Rabiot.
Największym rozczarowaniem Tare’a był jednak Christian Pulisic. „Oczekiwałem od niego większej odpowiedzialności i przywództwa. Ma niezaprzeczalną klasę, ale wydarzyły się rzeczy, których wcześniej nie widziałem w swojej karierze” – powiedział. Zwrócił uwagę, że Santiago Giménez nie zdołał zdobyć bramki, a Pulisic przez sześć miesięcy pozostawał bez gola. Według Tare’a tak długa seria miała bezpośredni wpływ na końcowe miejsce drużyny.
Dlaczego Milan postawił na Allegriego?
Decydującym argumentem za zatrudnieniem Massimiliana Allegriego było jego duże doświadczenie. Tare przekazał, że jednym z kategorycznych wymagań, jakie usłyszał po objęciu stanowiska, było zatrudnienie włoskiego szkoleniowca. Miał też kilka interesujących kandydatur z zagranicy.
Były dyrektor rozmawiał z Allegrim po zakończeniu współpracy i wie, że trener żałował sposobu, w jaki zakończył się jego pobyt w klubie. Tare podkreślił, że Milan zawsze będzie dla niego wyjątkowym miejscem, między innymi dlatego, że wcześniej zdobył z nim mistrzostwo Włoch.
Wspomniał też rozmowę z Alessandro Nestą, legendą Lazio, który mówił o wyjątkowej skali i organizacji Milanu. „Dziś mogę w pełni potwierdzić jego słowa” – dodał Tare.
Transfer Modricia i plany dotyczące składu
Tare z uznaniem wypowiadał się o sprowadzeniu Luki Modricia. Jak stwierdził, to sam chorwacki pomocnik przekonał go, że warto go pozyskać. Przed spotkaniem odbyli wideorozmowę, ponieważ Tare początkowo nie wierzył, że transfer jest możliwy. Już po kilku minutach miał jednak uznać, że Modrić jest piłkarzem, którego brakowało drużynie pod względem sportowym i charakterologicznym.
„To niezwykle skromny człowiek. Nigdy nie odmawiał kibicom autografu ani zdjęcia. Jestem dumny, że sprowadziłem takiego mistrza. Nie opuścił żadnego treningu, czasem musieliśmy wręcz powstrzymywać go, żeby odpoczął. Jeśli zechce, spokojnie może grać jeszcze przez dwa sezony” – powiedział Tare.
Były dyrektor zaznaczył, że Milan nie otrzymał konkretnych ofert za Rafaela Leão. Podkreślił też, że praca nad transferami była wspólnym wysiłkiem jego, Giorgio Furlaniego, Zlatana Ibrahimovicia i Geoffreya Moncady. Klub osiągnął znaczące wyniki w sezonie bez udziału w Lidze Mistrzów, a praca wykonana latem umożliwiła kolejne inwestycje.
Tare mówił również o potrzebie współpracy z osobami, które były w klubie przed jego przyjściem. Rozumiał, że po nieudanym sezonie i pojawieniu się nowych postaci, takich jak on i Allegri, część pracowników mogła odczuwać niezadowolenie związane z przeszłością. Za ważne uważał jednak budowanie wizerunku poważnego i profesjonalnego klubu.
Nieudane negocjacje i plany transferowe Tare’a
Latem Milan rozmawiał o wzmocnieniu obrony, a jednym z celów był Manuel Akanji. Według Tare’a zawodnik odmówił nie ze względu na markę klubu, lecz dlatego, że Milan nie grał w Lidze Mistrzów. Pięć dni przed końcem okna transferowego zdecydowano o zmianie ustawienia z 4-3-3 na system z trzema środkowymi obrońcami.
Nie doszło również do transferu Joe’ego Gomeza z Liverpoolu. Jego przyjście zależało od odejścia Marca Guéhiego, ale transakcja upadła w ostatniej chwili. Milan, chcąc uniknąć braku alternatywy, sprowadził na kilka godzin przed zamknięciem okna perspektywicznego Davida Odogu.
Przed zwolnieniem Tare planował też pozyskać Issę Doumbię, którego uważał za priorytet. Przygotowywał ponadto transfery Mario Gili, Gonçala Ramosa i Victora Valdepeñasa. Projekt miał łączyć młode talenty z doświadczonymi zawodnikami gotowymi do gry od razu. Wśród rozważanych nazwisk był także Leon Goretzka, którego kandydaturę przedstawił Furlani.
„Nie wiem, czy z tymi piłkarzami zdobyłbym Scudetto. Każdy ma własne zdanie. Chciałem jednak przedstawić swój punkt widzenia, o którym wcześniej nie mówiłem z szacunku dla osób, które przyszły po mnie” – wyjaśnił Tare.
Współpraca ze Zlatanem Ibrahimoviciem
Tare powiedział, że jego charakter jest podobny do charakteru Ibrahimovicia, który jest bardzo bezpośredni i czasem może tym zaskakiwać otoczenie. Podkreślił, że przez cały rok wspólnej pracy łączył ich wzajemny szacunek, a Szwed jest mocno związany z Milanem i traktuje swoją nową rolę bardzo osobiście.
„Bycie piłkarzem to coś zupełnie innego niż bycie skutecznym dyrektorem. Jeśli naprawdę chce się temu poświęcić, uważam, że ma odpowiednie cechy. Sam przekonałem się, że kariera zawodnicza i rola w zarządzaniu to dwie różne rzeczy: trzeba zacząć od podstaw i zdobyć ogromną wiedzę” – powiedział. Tare przyznał, że nie wie, czy Ibrahimović chce obrać właśnie tę drogę.
Adrien Rabiot Ardon Jashari Christian Pulisic Gonçalo Ramos Granit Xhaka Igli Tare Issa Doumbia Joe Gomez Leon Goretzka Luka Modric Manuel Akanji Mario Gila Massimiliano Allegri Matteo Gabbia Mike Maignan Milan Rafael Leao Santiago Giménez serie a Victor Valdepeñas Zlatan Ibrahimović
